همچنين صاحب كشف النعمه مي گويد :سيدباقي بن عطوه ي علوي حسني مرا روايت كرد كه پدرم زيدي بود ومرضي داشت كه اطبا ازمعالجه آن عاجز بودند .پدر از ما پسرانش آزرده خاطر بود به اين دليل كه ما مذهب اماميه ر ا انتخاب كرده بوديم ومكرر مي گفت كه من شما را قبول ندارم وبه مذهب شما قائل نمي شوم تا صاحب الامر شما مهدي نيايد ومرا از اين مرض نجات ندهد..اتفاقا شبي در وقت نمازعشا همه به يك جا جمع بوديم.كه فرياد پدر را شنيديم كه مي گويد:بيائيد، عجله كنيد .هنگامي كه با شتاب به سوي او رفتيم گفت برويد وصاحب خود را دريابيد كه اكنون از نزد من بيرون رفت وما هرچه دويديم كسي را نيافتيم.

به نزد پدر بازگشتيم وپرسيديم چه اتفاقي افتاد؟گفت:شخصي نزد من آمد وگفت:اي عطوه! گفتم تو كيستي؟

گفت من صاحب پسران تو هستم وآمده ام تا تورا شفا دهم.بعد دست مبارك دراز كرد وبر موضع درد من ماليد هنگامي كه نگاه كردم اثري ازآن بيماري نديدم.عطوه تا مدت هاي زيادي زنده بود وبا قوت وتوانائي كارمي كردوهمه بي بيش وكم اين داستان را از او نقل مي كردند.

عيسي بن نصر روايت مي كند كه علي بن زياد بن ضميري ،نامه اي به امام عصر(عج) نوشت به همراه اموال واز ايشان استدعاي كفن نمود.نامه اي به او دادند به اين مضمون كه اكنون به كفن نياز نداري ،چون به هشتاد سالگي برسي، در آن وقت آن چه را كه طلبيدي ،ارسال خواهد شد.چون عمر وي به هشتاد سال رسيد شخصي از ملازمان حضرت كفني به او داد وبعد از رسيدن كفن،علي به رحمت ايزدي پيوست.

ابو نصر خادم مي گويد:كه بعد از دو يا سه روز از ولادت حضرت صاحب الزمان (ع) به اتاقي امدم كه گهواره حضرت در آن قرار داشت.چون سلام كردم بعد از پاسخ فرمود:تو من را ميشناسي؟ گفتم :بلي اي آقا وبرتر وسيد.پس فرمود:سوال من اين نيست. پس گفتم:شما تفسير كنيد تا من بفهمم.فرمود:من خاتم اوصيا هستم كه ولايت به من ختم مي شود وبه خاطر من حقتعالي بلا ها را ازاهل من وشيعيان من بر طرف مي كند.

پاكيزگي هنگام تولد:

حليمه خاتون روايت مي كند:كه درآن وقت كه حضرت صاحب الزمان (عج)متولدشد،بدن اطهرش از آلودگي خون پاك بود وختنه كرده متولد شدودر بازوي راستش نوشته بودجاء الحق وزهق الباطل ان الباطل كان زهوقا.